Odkąd pamiętam, zawsze interesowałem się wszystkim, co było w zasięgu oka. Dlatego nie będzie chyba zaskoczeniem, że moje pasje nie ograniczają się do aikido. Uwielbiam czytanie, mam bogatą kolekcję fantastyki liczącą blisko 2 tys. woluminów (2 z sześciu wypełnionych po brzegi regałów, jakie mam w pokoju), zbieram komiksy i filmy związane z powyższą tematyką.
Jednocześnie jestem kinomanem i wielbicielem muzyki etnicznej, zapalonym turystą rowerowym (przejechałem wzdłuż i wszerz Polskę, byłem na Litwie, Łotwie i Ukrainie), niezbyt pilnym buddystą, w przeszłości zaś byłem nauczycielem, hodowcą psów, akwizytorem, redaktorem, tłumaczem i grafikiem. Byłem i jestem wegetarianinem, co trwa już ponad dwanaście lat. W nielicznych wolnych chwilach jeżdżę na rolkach, czasami bawię się w airsoft ze znajomymi militarystami, studiuję zdjęcia starej Warszawy i szukam jej śladów w terenie.
Żadnej z powyższych dziedzin (wliczając, niestety, aikido) nie poświęcam jednak tyle czasu, co harcerstwu.
Do ZHP wciągnięto mnie za uszy (w ramach transakcji wiązanej z młodszym bratem) w 1983 roku i tak już zostało. Przeszedłem wszystkie podstawowe szczeble harcerskiej "kariery" w Szczepie 99 Warszawskich Drużyn Harcerskich i Gromad Zuchowych; byłem szeregowym, zastępowym, przybocznym, drużynowym i w końcu komendantem szczepu, którym pozostaję do dzisiaj. Jestem też wiceprezesem fundacji "Harcerska Wola", która wspiera działania naszych harcerzy. Od pięciu lat angażuję się w rozwój harcerskiego ratownictwa, czego owocem jest Harcerska Grupa Ratownicza "Bemowo" (której mam zaszczyt być szefem), największa i chyba najbardziej aktywna jednostka tego typu w stolicy. Ratownictwo jest obecnie najbardziej absorbującym spośród moich hobby - nie żałuję mu jednak czasu, bo umiejętność udzielania pierwszej pomocy naprawdę się przydaje!
A poza tym, w harcerstwie poznałem Pawła Zdunowskiego - i naprawdę nie sądzę, żebym w innym przypadku kiedykolwiek trafił na aikido :) Dzięki, Pawle!
Kilka fotek
